Pajączki na nogach

przyczyny, objawy i leczenie

Pajączki na nogach – przyczyny, objawy, leczenie
Głosów: 25, ocena: 5

Laserowe zamykanie naczynek to nowatorska metoda raczenia sobie z problemem teleangiektazji. Teleangiektazje („pajączki”) kończyn dolnych są drobnymi, wewnątrzskórnymi rozszerzeniami splotu żylnego podbrodawkowatego, często symetrycznymi, występującymi pojedynczo lub w skupiskach. Zmiany drobne obserwuje się zwykle u kobiet, u których przybierają postać bladoróżowej siateczki. Większe, ciemnoniebieskie zmiany są wyczuwalne palpacyjnie i widoczne (prześwitują przez skórę). Teleangiektazje kończyn dolnych mogą być źródłem dolegliwości bólowych. W ich leczeniu wykorzystuje się m.in. lasery i impulsowe źródła światła (IPL).

poszerzone naczynka

Czym są poszerzona naczynka i jak powstają?

Teleangiektazje kończyn dolnych są rozszerzeniami żyłek śródskórnych o średnicy do 1 milimetra. Żyły siateczkowate oznaczają rozszerzenia żył podskórnych o średnicy 1–4 milimetry (zazwyczaj nie można ich wyczuć palpacyjnie – dotykowo). Żylaki natomiast odnoszą się do żył podskórnych, które można wyczuć palpacyjnie, o średnicy > 4 milimetry.

Żylaki siatkowate (w tkance podskórnej) nierzadko zaopatrują sieci teleangiektazji. Występują zwykle w dołach podkolanowych i na powierzchni bocznych kończyn dolnych. Mogą leżeć u podstaw zaburzeń hemodynamicznych (nieprawidłowego krążenia krwi) i owrzodzeń.

Teleangiektazje mogą świadczyć o zaburzeniach w układzie żył głębokich, dlatego nie należy ich bagatelizować ani traktować wyłącznie jako defekt kosmetyczny. Na ich powstawanie wpływać może m.in. zjawisko cofania się krwi z niewydolnych żył, miejscowy wzrost ciśnienia żylnego i wrodzona niestabilność ścian drobnych naczyń skórnych, która implikuje ich skłonność do rozkurczu i wiotczenia. Dlatego tak ważne jest, by po zauważeniu tych zmian wykonać badanie USG Doppler.

O laserowym zamykaniu naczynek

Początek historii techniki laserowej sięga 1917 r. Właśnie wtedy Albert Einstein uzupełnił teorię kwantową o zjawisko wymuszonej emisji, według którego możliwe jest pobudzanie najmniejszych cząsteczek materii, atomów, do emisji światła.

Laserowa terapia zmian naczyniowych w wielu przypadkach jest już metodą leczenia z wyboru. Kluczowe znaczenie w terapii ma teoria selektywnej fototermolizy, a zwłaszcza związku między czasem trwania impulsu a rozchodzeniem się ciepła (rozległością uszkodzeń termicznych). Zjawisko selektywnej fototermolizy polega na wywołaniu urazu termicznego w ściśle określonej lokalizacji. Dzięki temu ryzyko ogrzania okolicznych tkanek zredukowano do minimum, zmniejszając tym samym ryzyko blizn i innych działań niepożądanych.

Precyzyjny dobór parametrów (długości fali, czasu trwania impulsu, gęstości energii) umożliwia zatem wybiórczą destrukcję konkretnego celu – wskazanego chromatoforu, bez uszkodzenia sąsiednich tkanek. Przypomnijmy krótko, że chromatofory to struktury odpowiedzialne za absorpcję (pochłanianie) fali świetlnej o określonej długości. W leczeniu zmian naczyniowych chromatoforem jest hemoglobina.

Energia świetlna jest pochłaniana przez hemoglobinę w erytrocytach (w świetle naczynia) i zamieniana w ciepło. Krew wewnątrz naczynia krzepnie w temperaturze pow. 70 st. C. Ciepło przenosi się na ściany naczynia, powodując jego koagulację i zamknięcie naczynia.

Lasery i impulsowe źródła światła w leczeniu „pajączków”

Do leczenia zmian naczyniowych (potocznie nazywanych popękanymi naczynkami) stosuje się m.in:

  • laser argonowy,
  • laser Nd:Yag o podwojonej częstotliwości (KTP),
  • CVL miedziowy,
  • CBL miedziowo-bromowy,
  • laser pulsacyjny barwnikowy (PDL; Pulsed Dye Laser),
  • aleksandrytowy,
  • Nd:Yag 1064 nm,
  • CO2,
  • diodowy.

Istnieją również systemy, dzięki którym można operować jednocześnie dwoma długościami fal (np. Nd:Yag/ PDL). Poza tym wykorzystuje się impulsowe źródła światła (IPL).

Do najpopularniejszych laserów (stosowanych w terapii powierzchownych zmian naczyniowych) należy laser Nd:Yag, który emituje światło o długości fali 1064 nm (podczerwień). Zastosowanie kryształu zmienia częstotliwość fali, a długość uzyskanej wiązki wynosi 532 nm (zieleń). Jest to tzw. KTP. Nd:Yag zasilane są diodą lub lampą błyskową (ksenonową). Lasery KTP emitują wiązkę w sposób ciągły albo umożliwiają emisję ultrakrótkich impulsów (Q-Switched) z wysoką częstotliwością, odbieraną w postaci fali ciągłej.

Wśród systemów z dwoma laserami o uzupełniających się długościach fali wymienić należy Nd:Yag/Er:Yag. Nd:Yag umożliwia jednorodną penetrację w głębokich zabiegach termicznych, a Er:Yag zapewnia wysoką absorpcję w ablacyjnym i nieablacyjnym leczeniu powierzchniowym.

Zamykanie naczynek na nogach (przed i po)

zamykanie naczynek przed i po

zamykanie naczynek przed i po

zamykanie naczynek przed i po

zamykanie naczynek przed i po

Zamykanie naczynek na nogach – kiedy i za ile?

Ile kosztuje laserowe zamykanie naczynek na nogach? Cena zależy od wielu czynników (m.in. od rodzaju i rozległości zmian). Przed zabiegiem konieczna jest konsultacja lekarska. W niektórych przypadkach podczas pierwszej wizyty wykonywane jest badanie USG Doppler (200—300 zł). We wrocławskiej i warszawskiej klinice ceny usuwania naczynek laserem z ud rozpoczynają się od 300 zł. Podobnie kształtuje się cennik dla laserowego usuwania naczynek z łydek. W przypadku metody CLaCS koszt jednej sesji wynosi ok. 1200 zł.

Kiedy najlepiej robić zabiegi? Pamiętajmy, że zabiegów laserowych nie przeprowadza się na skórze opalonej, dlatego 2 miesiące wcześniej należy unikać opalania (ekspozycji na światło słoneczne i lampy w solarium).

Zabiegi w klinice Ars Estetica we Wrocławiu wykonują dr n. med. Wojciech Rybak, dr n. med. Diana Kupczyńska oraz dr Maciej Antkiewicz. W klinice w Warszawie laserowym zamykaniem naczynek zajmuje się dr Michał Kowalczewski, dr Emil Michalski i dr Mariusz Kozak.

Pacjentów zainteresowanych konsultacją zapraszamy do kontaktu.

Artykuł opracował dr Maciej Antkiewicz.

Zachęcamy do zapoznania się również z innymi materiałami na temat leczenia niewydolności żylnej i zmian estetycznych:

Źródła:

Kielar M. Metody leczenia teleangiektazji. Chirurgia po Dyplomie. 2013; 8 (2): 25–31.

Zubilewicz T., Terlecki K., Terlecki P. Minimalnie inwazyjne metody leczenia żylaków kończyn dolnych. Kardiologia po Dyplomie 2014; 13 (9): 47–51.

Andziak P. Chirurgia naczyniowa. Medycyna po Dyplomie. 2012; 12: 63–70.

Noszczyk W. (red.). Chirurgia tętnic i żył obwodowych. Tom 1. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007.

Narbutt J., Bowszyc-Dmochowska M., Kapińska-Mrowiecka M. et al. Przewlekła niewydolność żylna – epidemiologia, klasyfikacja i obraz kliniczny. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Część I. Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny. 2018; 105 (4): 473–485.

Narbutt J., Bowszyc-Dmochowska M., Kapińska-Mrowiecka M. et al. Przewlekła niewydolność żylna – patogeneza, diagnostyka i leczenie farmakologiczne. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego. Część II. Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny. 2018; 105 (4): 486–497. 

Woźniak W., Kielar M. Teleangiektazje skórne – współczesne metody leczenia. Aesthetica. 2018; 30: 70-77.

Przybylska-Kuć S., Kuć K., Dec M. et al. Przewlekła niewydolność żylna w praktyce lekarza rodzinnego. Family Medicine & Praimary Care Review 2013; 15, 3: 377–378.

Janczak D. Żylaki. Chirurgia po Dyplomie. 2017; 02 (4): 39–41.  

Marona H., Kornobis A. Patofizjologia rozwoju żylaków oraz wybrane metody ich leczenia – aktualny stan wiedzy. Postępy Farmakoterapii. 2009; 65 (2): 88–92.

Barańska-Rybak W., Arłukowicz E. Zmiany skórne w przebiegu niewydolności żylnej. Dermatologia po Dyplomie. 2014; 4 (5): 38–43.

Hawro P., Szczygieł Ł. Metody leczenia żylaków kończyn dolnych w 2017 roku. Aesthetica. 2018; 25: 48-56.

Wytyczne postępowania klinicznego Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej. European journal of vascular and endovascular surgery. 2015; 49: 678–773.

Neubauer-Geryk J., Bieniaszewski L. Przewlekła choroba żylna — patofizjologia, obraz kliniczny i leczenie. Choroby Serca i Naczyń. 2009; 6 (3): 135–141.

Zubilewicz R., Jaroszyński A. Przewlekła choroba żylna. Forum Medycyny Rodzinnej. 2015; 5 (9): 400–404.

Ars Estetica realizuje projekt nr UDA-RPDS.01.01.00-02-173/13-00
Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013