Ptoza (opadające powieki)

Opis problemu

Ptoza, czyli opadnięcie powieki górnej (blepharoptosis), oznacza zmniejszenie wysokości szpary powiekowej (prawidłowo wynosi ok. 9 mm). W warunkach fizjologicznych brzeg rzęsowy powieki górnej (u dorosłego pacjenta) ustawiony jest 1,5 mm poniżej najwyższego punktu rąbka rogówki. W przypadku opadnięcia powiek brzeg powieki górnej ulokowany jest niżej i może przysłaniać źrenicę. Ptoza jest głównie defektem natury estetycznej, ale w niektórych przypadkach, gdy przesłania źrenicę, może ograniczać pole widzenia.

korekta opadających powiek 1

Ptoza może być jedno- lub obustronna, mieć charakter izolowany lub stanowić manifestację choroby układowej czy zespołu wad genetycznych.

Czynniki determinujące

W większości przypadków wrodzone opadnięcia powieki (80%), występujące po urodzeniu, ma podłoże neuromiogenne (dystrofia mięśnia dźwigacza powieki górnej) lub porażenne. Może współwystępować z zaburzeniami ruchomości gałki ocznej (jak wrodzone włóknienie mięśni okoruchowych).

Wrodzone opadnięcie powieki może być jedno- lub dwustronne. Łagodne opadnięcie obustronne często jest późno rozpoznawane lub zostaje zaobserwowane podczas badania przedzabiegowego poprzedzającego zabieg estetyczny (np. blefaroplastykę powieki górnej).

Nabyte opadnięcie powieki (20%) najczęściej jest konsekwencją zmian inwolucyjnych mięśnia dźwigacza powieki górnej i rusztowania powieki. Może wynikać ze zmian genetycznych lub rozwinąć się z powodu nadmiernego mechanicznego napięcia (np. pocierania oczu u pacjentów z alergią, wieloletniego stosowania soczewek kontaktowych).

Choroby i stany patologiczne, w których występuje opadanie powiek:

  • schorzenia neurologiczne: nużliwość mięśni, przewlekłe postępujące zewnętrzne porażenie mięśni okoruchowych (chronic progressive external ophthalmoplegia), zespół Hornera
  • ogólnoustrojowe: orbitopatia endokrynna z wytrzeszczem
  • pourazowe opadanie powiek
  • guzy powiek i oczodołu.

Opadnięcie powieki w przebiegu chorób neurologicznych i wewnętrznych można leczyć zachowawczo; pourazowe opadnięcie powieki może ustąpić samoistnie (w ciągu ok. 6 miesięcy od urazu).

Który zabieg wybrać?

  • Chirurgiczna korekcja ptozy

Skuteczność korekcji ptozy i wybór metody chirurgicznej zależy od przedzabiegowego rozpoznania i ustalenia zakresu czynności mięśnia dźwigacza powieki górnej (mierzonej podniesieniem górnego brzegu powieki). Jeśli czynność mięśnia dźwigacza jest większa od 4 mm, wykonuje się zabieg na części mięśnia dźwigacza z resekcją lub przemieszczeniem rozcięgna (w zależności od stanu śródoperacyjnego). Operację opadającej powieki można łączyć z plastyką powiek górnych (u pacjentów z ptozą i wiotkością powiek). Jeśli czynność mięśnia dźwigacza jest gorsza (wynosi mniej niż 4 mm), wykonuje się podwieszenie na mięśniu czołowym z zastosowaniem materiału autologicznego albo alloplastycznego.

  • Korekcja ptozy z plastyką powiek górnych

Blefaroplastyka (chirurgia plastyczna powieki górnej) polega na usunięciu nadmiaru wiotkiej skóry i (jeśli istnieją wskazania) likwidacji przepuklin tłuszczowych przegrody oczodołu. U pacjentów, u których stwierdzono opadnięcie powiek górnych i zwiotczenie skóry, korzystne jest połączenie plastyki powiek górnych z zabiegiem korygującym ptozę (najczęściej z resekcją lub przesunięciem do przodu rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki górnej z dostępu przez skórę).

Plastyka powiek górnych bez korekcji opadnięcia powiek (u pacjentów z ptozą) nie przynosi zamierzonych efektów i może zwiększyć stopień ich opadnięcia.

Zachęcamy do zapoznania się z następującymi materiałami:

    Umów się na wizytę
    Wypełnij poniższy formularz aby umówić się na wizytę w naszej klinice.
    Wybierz miasto
    WrocławWarszawa
    Zadzwoń lub napisz!

    Proponowane zabiegi na opadające powieki

    wsparcie
    Zostaw wiadomość. Odpowiemy tak szybko jak to możliwe.

      Przepraszamy, obecnie jesteśmy niedostępni. Zostaw wiadomość, odpowiemy najszybciej jak to możliwe.
      Przedstaw się *
      Wiadomość *