Labioplastyka - efekty

przebieg zabiegu, metody i rekonwalescencja

Labioplastyka – efekty, przebieg zabiegu i rekonwalescencja
Głosów: 20, ocena: 5

Ginekologa estetyczna cieszy się coraz większą popularnością. Kobiety coraz częściej zdają sobie sprawę ze swoich potrzeb i pragnień, a nowoczesna medycyna wychodzi im naprzeciw. Dzięki szerszemu dostępowi do informacji, dużo łatwiej jest im podjąć decyzję o zabiegu. Niezmiennie od lat wśród wielu procedur z zakresu chirurgii estetycznej przoduje labioplastyka, czyli plastyka warg sromowych. Procedura opiera się na usunięciu nadmiaru warg sromowych mniejszych, w celu poprawy estetyki miejsc intymnych, komfortu dnia codziennego i współżycia.

Czym są wargi sromowe i jakie pełnią funkcję

Srom to zewnętrzna cześć żeńskiego układu płciowego, który składa się z większych i mniejszych struktur anatomicznych. Należą do nich: wargi sromowe większe i mniejsze, spoidła przednie i tylne warg, wędzidełka warg sromowych, wzgórek łonowy, łechtaczka, napletek łechtaczki, wędzidełka łechtaczki oraz przedsionek pochwy. Głównym zadaniem warg sromowych jest zabezpieczenie wejścia pochwy przed infekcjami. Oprócz tego odpowiadają za utrzymanie odpowiedniej flory bakteryjnej i wilgoci oraz chronienie delikatnych okolic przed urazami mechanicznymi.

Wargi sromowe dzielą się na większe i mniejsze. Te pierwsze, zewnętrzne, są zbudowane z tkanki tłuszczowej, dzięki czemu amortyzują wszelkie urazy np. podczas współżycia. Z kolei wargi mniejsze zabezpieczają wewnętrzne struktury układu płciowego. Z uwagi na silne unerwienie, wargi sromowe pełnią również istotną funkcję seksualną.

W przypadku, kiedy wargi sromowe mniejsze są większe od warg sromowych większych, mogą pojawić się ewentualne wskazania do zabiegu korekcyjnego.

Wargi sromowe są indywidualną cechą każdej kobiety i występują w różnych kształtach. Dopóki nie stanowią dla kobiety problemu, nie wymagają interwencji chirurgicznej.

labioplastyka 1 labioplastyka 2

Labioplastyka - jakie są wskazania do zabiegu

Głównym wskazaniem do labioplastyki są przerośnięte wargi sromowe mniejsze, które mogą utrudniać normalne funkcjonowanie. Nie istnieje jednak żadna definicja, która mówiłaby na jakim etapie zaawansowania problemu mamy do czynienia z patologią. U jednych kobiet niewielkie przerośnięcie warg mniejszych, które wystają spod większych, może powodować dyskomfort. Dla innych może to nie stanowić żadnego problemu. W każdym z tych przypadków nie mówimy o patologii, a o wariancie anatomicznym, który może wpływać na funkcjonowanie społeczne czy zawodowe.

Najczęstsze wskazania do procedury:

  • Znaczne przerośnięcie warg sromowych, które podczas chodzenia, aktywności sportowej czy współżycia prowadzą do otarć, odparzeń czy ran.
  • Chęć “odmłodzenia” okolic intymnych, zwłaszcza u kobiet dojrzałych lub po porodach.
  • Ból, dyskomfort lub wstyd w trakcie współżycia.

Przerost warg sromowych mniejszych może być wrodzony lub nabyty, spowodowany bywa m. in.:

  • urazem czy podrażnieniem mechanicznym,
  • nawracającymi infekcjami tej okolicy,
  • porodami siłami natury powikłanymi krwiakami w okolicy warg sromowych mniejszych,
  • zastojem limfy.

W niektórych przypadkach przerośnięta jest tylko jedna warga i tylko ona wówczas podlega ewentualnej korekcji.

labioplastyka 3 labioplastyka 4

Na czym polega zabieg labioplastyki?

Zabieg labioplastyki polega na usunięciu nadmiaru tkanki w obrębie warg sromowych mniejszych. Nie zawsze jest to równoznaczne ze spełnieniem wszelkich oczekiwań pacjentek – u Pań bardzo szczupłych nawet zaawansowana redukcja może nie “schować” całych warg sromowych mniejszych pod większymi. Należy pamiętać, że zabieg ma być przede wszystkim bezpieczny – lekarz musi zostawić minimum 1 cm warg sromowych mniejszych, aby wejście do pochwy było zamknięte podczas codziennych aktywności, co uchroni pochwę przed infekcjami.

Metody korekcji warg sromowych

Najczęściej labioplastyka wykonywana jest chirurgicznie przy użyciu elektrokoagulacji. Możliwe jest również przeprowadzenie laserowej labioplastyki.  Jednak z punktu widzenia medycznego nie różni się ona znacząco od metod tradycyjnych, tym samym nie daje ewidentnej przewagi. Zarówno elektrokoagulacja, jak i zabieg laserowy, dają możliwości operacji bezkrwawej i mało obciążającej organizm.

W zależności od warunków anatomicznych, zostaje dobrana optymalna w danym przypadku metoda terapii. Do wyboru mamy:

  • Amputation technique, czyli proste odcięcie nadmiaru warg sromowych mniejszych. Bardzo popularna technika, szczególnie przydatna przy dużym przeroście i chęci pozbycia się zgrubiałych, brązowawych brzegów wolnych warg.
  • Central wedge technique, która polega na wycięciu pełnej grubości tkanki w kształcie litery V.
  • De-epithalization technique, czyli usunięcie nabłonka w kształcie elipsy, przyśrodkowej i bocznej powierzchni warg sromowych mniejszych. Brzeg wolny pozostaje nienaruszony. Technika ta pozwala zachować w pełni czuciową i erekcyjną funkcję warg sromowych, jednak może prowadzić do ich zgrubienia, szczególnie u kobiet z dużym przerostem.

Każda technika ma swoje wady i zalety. Dobranie odpowiedniej jest kluczem do osiągnięcia satysfakcjonujących funkcjonalnie i estetycznie efektów. Można także, w wybranych przypadkach, łączyć w/w sposoby labioplastyki.

Kiedy należy zgłosić się na konsultację i jak ona wygląda

Przede wszystkim warto udać się na konsultację i zasięgnąć opinii lekarza, gdy nie odpowiada nam wygląd warg sromowych mniejszych. Zaniepokoić powinny nas również:

  • nawracające infekcje miejsc intymnych,
  • otarcia,
  • ból w trakcie aktywności fizycznej (szczególnie podczas jazdy na rowerze czy uprawiania jeździectwa),
  • dyskomfort lub wstyd podczas stosunku seksualnego,
  • niechęć do noszenia obcisłych ubrań lub skąpej bielizny – ze względu na “wystające” wargi sromowe mniejsze.

Aby zakwalifikować pacjentkę do zabiegu, niezbędna jest osobista konsultacja. Lekarz ocenia wtedy realne możliwości korekty warg sromowych mniejszych. Operacji mogą poddać się dorosłe, zdrowe kobiety. Nie ma górnej granicy wieku, ważny jest stan zdrowia.

Do zabiegu wymagane są prawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, w tym prawidłowy wynik badania ogólnego moczu, morfologii i krzepnięcia, oraz prawidłowy wynik badania ginekologicznego. Wynik cytologii nie może również zawierać żadnych patologii; badanie nie może być starsze niż 6 miesięcy.

Jak wygląda konsultacja?

Podczas wizyty przed zabiegiem niezbędne jest zebranie szczegółowego wywiadu lekarskiego, w tym poznanie stosowanej farmakoterapii, przeszłości chorobowej i daty ostatniej miesiączki. Następnie pacjentka jest badana – zarówno w pozycji stojącej, jak i ginekologicznej. Kolejnym etapem jest ocena warg sromowych i zaproponowanie realistycznych możliwości korekty oraz wybór najlepszej metody jej wykonania. Panie otrzymują także listę niezbędnych do wykonania badań laboratoryjnych.

Z lekarzem należy przedyskutować także wszelkie wątpliwości, możliwe działania niepożądane, uściślić zalecenia pozabiegowe oraz wstępnie wybrać metodę znieczulenia.

Jak przygotować się do zabiegu plastyki warg sromowych?

Jeśli do operacji zaplanowane jest znieczulenie ogólne bądź tzw. krótkie dożylne (czyli podanie leków anestetycznych przez anestezjologa, jednak bez intubacji) należy być na czczo minimum 6 godzin (nie jeść i nie pić). Włosy łonowe powinny być ogolone w dniu zabiegu, niezbędna jest także rygorystyczna higiena miejsc intymnych bezpośrednio przed zabiegiem. Nie przeprowadza się zabiegu w trakcie krwawienia menstruacyjnego ani podczas jakiejkolwiek infekcji (zarówno ogólnej, jak np. angina, jak i miejscowej, np. zapalenie dolnych dróg moczowych).

Labioplastyka - przebieg zabiegu

Po wypełnieniu dokumentacji medycznej, w razie konieczności uzupełnienia ankiety anestezjologicznej i podpisaniu zgody na operację, pacjentka przechodzi na salę operacyjną. Układana jest w pozycji ginekologicznej, pod opieką anestezjologa i pielęgniarki anestezjologicznej.  W tym czasie operator myje się do zabiegu, następnie obkłada pole operacyjne sterylnymi serwetami. Pole operacyjne myte jest roztworem dezynfekującym.

Z pomocą sterylnego mazaka lekarz przeprowadzający zabieg dokładnie zaznacza przebieg zaplanowanych cięć, ponieważ po podaniu środka miejscowo znieczulającego stosunki anatomiczne ulegają zmianie, a zabieg sam w sobie wymaga ogromnej precyzji. Kolejnym krokiem jest miejscowe znieczulenie okolicy operowanej. Jest to moment nieprzyjemny, wtedy zazwyczaj z pomocą przychodzi anestezjolog, który dożylnie podaje określone leki, znoszące ból. Pacjentka otrzymuje także dożylnie profilaktykę okołooperacyjną, czyli pojedynczą dawkę antybiotyku.

Przy istniejących wskazaniach, w niektórych przypadkach, może ona zostać przedłużona w formie doustnej (w takim przypadku pacjentka przed wyjściem do domu otrzymuje receptę i dokładną instrukcję, jak zażywać lek). Usunięcie nadmiaru warg sromowych mniejszych wykonywane jest skalpelem, elektrokoagulacją lub laserem (dwie ostatnie metody są najpopularniejsze).

Rany zszywa się szwem wchłanialnym lub niewchłanialnym. W zależności od sytuacji śródoperacyjnej i wcześniejszych ustaleń, są to szwy pojedyncze lub ciągłe. Po operacji zostaje założony specjalny opatrunek uciskowy. Niezbędna jest dość ciasna bielizna, najlepiej w formie obcisłych bokserek.

Rekonwalescencja po plastyce warg sromowych

Okres rekonwalescencji po zabiegu labioplastyki jest dość krótki – zazwyczaj wynosi 7-14 dni. Już następnego dnia po operacji można swobodnie funkcjonować w domu, a po około 3 dniach wrócić do aktywności społecznej i zawodowej (pod warunkiem, że praca nie obejmuje dźwigania).

W ciągu 14 dni od zabiegu nie należy:

  • uprawiać sportów,
  • dźwigać,
  • korzystać z sauny, basenów czy jacuzzi,
  • opalać się na solarium.

Najlepszą metodą mycia się jest korzystanie z letnich pryszniców. Szwy nie są przeszkodą w utrzymaniu ogólnej higieny osobistej. W zależności od zaleceń, szwy są usuwane między 10 a 14 dobą po zabiegu. Szwy wchłanialne wchłaniają się stopniowo, do 6 tygodni.

Niezwykle istotnym elementem procesu rekonwalescencji jest kontrola lekarska, którą organizuje się najczęściej po dwóch tygodniach, aby ocenić proces gojenia rany. Przez miesiąc od zabiegu nie wolno współżyć ani uprawiać żadnych wyczerpujących ćwiczeń. O powrocie do  treningów powinien zadecydować lekarz prowadzący. Jeśli chodzi o pracę zawodową, zdecydowana większość pacjentek nie wymaga przerwy dłuższej niż 2-4 dni, a część pań już następnego dnia podejmuje aktywność zawodową. Oczywiście wszystko zależy od zakresu obowiązków i chęci pacjentki.

W okresie pooperacyjnym obowiązuje bardzo ścisła higiena ran – należy podmywać się preparatem Tantum Rosa po każdej wizycie w toalecie, zmieniać opatrunki (zazwyczaj w formie podpasek) minimum dwa razy dziennie. Normalne są siniaki, dyskomfort związany ze szwami, opuchlizna czy niewielkie plamienia.

Możliwe do uzyskania efekty

Celem labioplastyki jest przede wszystkim poprawa komfortu życia pacjentki i to stanowi nadrzędny cel procedury. Zwykle udaje się uzyskać efekt, który spełnia oczekiwania pacjentki i jest zgodny ze sztuką medyczną. Warto nadmienić, że uzyskanie “książkowego” efektu jest niemalże niemożliwe, gdyż każda z pań jest inna i wargi sromowe znacząco różnią się między sobą. Przed przystąpieniem do zabiegu warto omówić możliwości ze swoim lekarzem prowadzącym. Pełny efekt zabiegu labioplastyki możemy ocenić dopiero po 3 miesiącach, kiedy rana się zagoi i zejdzie opuchlizna.

labioplastyka przed i polabioplastyka przed i po

labioplastyka 3

Powikłania po zabiegu

Statystycznie odsetek powikłań po plastyce warg sromowych nie przekracza 5%. Jednak to tylko statystyka, a każda pacjentka przed podjęciem decyzji odnośnie operacji powinna być świadoma możliwych powikłań i ryzyka jakie potencjalnie niesie ze sobą procedura chirurgiczna.

Do najczęściej występujących zdarzeń niepożądanych należą:

  • obrzęk i siniaki,
  • asymetria,
  • krwiak lub krwawienie, mogące wymagać kolejnej interwencji chirurgicznej,
  • nieprawidłowe gojenie ran,
  • nadmierne lub zbyt małe usunięcie tkanek,
  • stan zapalny w obszarze operowanym,
  • tworzenie się nerwiaków,
  • przejściowe lub trwałe zaburzenia czucia w okolicy warg sromowych mniejszych,
  • wyjątkowo rzadko martwica wargi (w przypadkach bardzo zaawansowanych resekcji),
  • scalloping – konsekwencja zakładania szwów ciągłych lub pojedynczych zewnętrznych na brzegi ran, skutkująca nienaturalnym wyglądem po wygojeniu.

W przypadku wystąpienia powyższych powikłań konieczna jest interwencja lekarza przeprowadzającego zabieg. Niektóre problemy mogą wymagać reoperacji – czy to w trybie pilnym, jak ewakuacja krwiaka, czy w planowym, jak korekta asymetrii.

Jaki jest koszt korekcji warg sromowych

Cena labioplastyki w klinice Ars Estetica wynosi 4500 zł. Obejmuje on opiekę anestezjologiczną, w razie konieczności pobyt nocny, wszystkie wizyty kontrolne oraz usunięcie szwów.

Zabiegi plastyki warg sromowych w klinice Ars Estetica wykonuje dr n. med. Diana Kupczyńska oraz dr n. med. Kamil Zalewski.

Panie zainteresowane konsultacją w zakresie labioplastyki zapraszamy do kontaktu.

Autorką artykułu jest dr n. med. Diana Kupczyńska.

Ars Estetica realizuje projekt nr UDA-RPDS.01.01.00-02-173/13-00
Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013