Fałdy okołoodbytnicze

choroba czy defekt estetyczny?

Plastyka okolic odbytu

Współczesna medycyna całkowicie zmieniła rozumienie potrzeb pacjentów i definicję sukcesu terapeutycznego. Największy wpływ na taki stan rzeczy miało wprowadzenie różnych metod badania jakości życia. Okazało się, że w wielu sytuacjach obiektywnie poprawiony stan zdrowia chorego nie korelował z jego subiektywnymi odczuciami. Oczywistym jest, że pacjenci chcą być zdrowi, ale chcą także czuć się dobrze i komfortowo w swoim ciele. Dotyczy to wielu aspektów życia. Dlatego nie powinien dziwić fakt, że podobne podejście chorych obserwowane jest obecnie także w tak wstydliwej dziedzinie medycyny jak proktologia. Ogromna część pacjentów, a dotyczy to szczególnie młodych kobiet zgłasza się do poradni proktologicznej nie z powodu wypadania guzka krwawnicowego podczas defekacji, tylko z powodu niechcianego fałdu skóry w okolicy odbytu, który istotnie pogarsza wygląd całej okolicy krocza, stając się przyczyną frustracji i znacznie obniżając jakość życia seksualnego. W terminologii medycznej taki fałd skóry jest określany mianem „Fałdu brzeżnego odbytu”. Fałdy okołoodbytnicze same w sobie nie stanowią choroby, co nie oznacza, że nie sprawiają problemów. Najczęściej z tą przypadłością zgłaszają się do gabinetu proktologicznego młode pacjentki, które są szczególnie wrażliwe na niedoskonałości omawianej okolicy. Drugą najczęstszą przyczyną skłaniającą chorych do wizyty u proktologa jest trudność z utrzymaniem prawidłowej higieny po wizycie w toalecie, szczególnie w miejscu publicznym.

Guzek okolicy odbytu

Fałdy brzeżne odbytu to przerośnięte fałdy anodermy znajdujące się na zewnętrznym brzegu kanału odbytu. Mają postać niewielkich, miękkich guzków, ich światło wypełnia luźna, podatna na rozciąganie tkanka łączna wypełniona gęstą siecią naczyń krwionośnych, głównie żył. Powstające w omawianych naczyniach zakrzepy to nic innego jak zakrzepica brzeżna, która leczona zachowawczo jest najczęstszą przyczyną powstawania fałdów okołoodbytniczych. Powstająca nagle zakrzepica splotu okołoodbytniczego zewnętrznego prowadzi do gwałtownego rozciągnięcia skóry tej okolicy, która nie mogąc się obkurczyć w przeciągu kilku dni ulega trwałemu rozciągnięciu tworząc workowate przerosty skóry. Podczas wzmożonego ciśnienia w układzie żylnym w obrębie miednicy (np. podczas napinania brzucha przy wysiłku fizycznym, przy defekacji) dochodzi do przekrwienia splotów naczyniowych i okresowego powiększania fałdów okołoodbytniczych. Może się to okazać szczególnie kłopotliwe np. dla kobiet aktywnych seksualnie. Stany zapalne okolicy odbytu nakładające się na obecne fałdy okołoodbytnicze mogą promować ich powstanie, ale prawie nigdy nie są wynikiem obecności fałdów. Stwierdzenie zapalenia anodermy podczas badania proktologicznego wymaga postawienia odpowiedniej diagnozy. W innym wypadku, wykonując jedynie wycięcie fałdów narażamy chorego na utrudnione gojenie ran po zabiegu.

Objawy

  • Obecność miękkiego, niebolesnego guzka na zewnątrz odbytu
  • Wystające fałdy skóry zlokalizowane na brzegu odbytu, których „nie da się odprowadzić do środka”
  • Okresowo powiększający się, niebolesny guzek w okolicy odbyt
  • Trudności z utrzymaniem higieny w okolicy odbytu.

W naszej Klinice stosujemy laserowe leczenie hemoroidów zewnętrznych. Zabieg wykonywany jest przy pomocy lasera CO2 w znieczuleniu miejscowym, w trakcie jednej lub kilku wizyt. Zabieg trwa 10-20 minut. O tym, czy zabieg będzie wykonany jednoetapowo czy wieloetapowo decyduje lekarz po rozmowie z pacjentem. Usuwanie niewielkich fałdów nie wymaga zakładania szwów chirurgicznych, natomiast nierzadko zdarza się, że powiększone fałdy osiągają znaczne rozmiary lub w trakcie zabiegu dochodzi do nasilonego krwawienia – w tych sytuacjach konieczne jest zaopatrzenie powstałego ubytku czy krwawiącego naczynia przy pomocy szwów, które usuwamy nie później niż po około 7-10 dniach.

Kwalifikacja do leczenia

Jedynie konsultacja proktologiczna obejmująca szczegółowy wywiad i dokładną oceną stanu okolicy odbytu pozwala na postawienie wskazania do leczenia chirurgicznego. Lekarz po ocenie stanu ogólnego naszego zdrowia ze zwróceniem szczególnej uwagi na choroby współistniejące oraz prowadzony tryb życia proponuje adekwatne i optymalne dla pacjenta leczenie.

Przygotowanie do zabiegu

Najczęściej zabieg nie wymaga żadnego przygotowania ze strony pacjenta, jednak przed zabiegiem warto przez tydzień stosować odpowiednie postępowanie miejscowe, które znacznie zmniejsza dolegliwości bólowe po zabiegu. Zarówno wskazówki dotyczące postępowania przed zabiegiem jak i recepty na odpowiednie leki do stosowania miejscowego pacjent otrzymuje podczas pierwszej wizyty, która zawsze jest ograniczona do badania, omówienia przyczyn choroby oraz ustalenia planu leczenia.

Po zabiegu pacjent otrzymuje szczegółowe informacje dotyczące pielęgnacji rany. Wizyta kontrolna odbywa się po 10-14 dniach.

Ars Estetica realizuje projekt nr UDA-RPDS.01.01.00-02-173/13-00
Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013