Korekcja uszu

Najczęściej wykonuje się z powodu ich nadmiernego odstawania. Zabieg wykonuje się u dzieci i dorosłych. U dzieci konieczne jest znieczulenie ogólne. U dorosłych wystarczy znieczulenie miejscowe. Zabieg można wykonywać już od 6-7 roku życia. Pacjent po zabiegu udaje się do domu.

Operacja estetyczna może poprawić wygląd odstających małżowin usznych. Leczeniu poddać się można w każdym wieku, pod warunkiem wyrażenia woli operacji. Podejmowane bywa ono często u dzieci, wówczas jednak gdy młody człowiek samodzielnie potrafi określić swoje potrzeby i oczekiwania. Sugestie rodziców, pragnących "upiększyć" swoje dziecko wbrew jego woli, są najczęściej jedynie szkodliwe. W praktyce najwcześniej operuje się dzieci sześcioletnie, gdy małżowiny osiągnęły już wielkość bliską ostatecznej, a rozwój dziecka pozwala sądzić, że łatwo zniesie ono stres i niedogodności związane z zabiegiem.

Osoby dorosłe poddają się leczeniu w różnym wieku. Są to jednak najczęściej ludzie młodzi, którzy o leczeniu myśleli od dawna, z różnych względów odkładając je na później.

Jedyną skuteczną metodą leczenia odstających małżowin usznych jest operacja. Wszystkie "domowe" sposoby przyklejania lub krępowania uszu poprawiają jedynie samopoczucie rodziców i uprzykrzają życie dziecku. Zaniechanie ich bywa wręcz korzystne, pozwalając młodemu człowiekowi zapomnieć o drobnej niedoskonałości wyglądu.

Znieczulenie

Operacja odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Pacjent przez cały czas jest przytomny, ale nie czuje bólu. Przed zabiegiem ale już na stole operacyjnym, na małżowinach malowany jest zarys linii wzdłuż których prowadzone będą cięcia. W tej okolicy podawane są następnie zastrzyki bardzo cienką igiełką. Czuć jest jedynie pierwsze ukłucie. Wszystkie następne odbywają się już w znieczulonej skórze. Mniejsze dzieci, mimo braku dolegliwości źle znoszą operacje przy zachowanej świadomości. Stąd w wypadku maluchów wykorzystywane bywa znieczulenie ogólne. Szwy po zabiegu wyjmuje się po kilku dniach.

Gojenie

Jeszcze na stole operacyjnym zakładany jest opatrunek. Obejmuje małżowiny i całą głowę. W pierwszych dniach uszy mogą trochę boleć. Dolegliwości znikają po leku przeciwbólowym (Paracetamol, APAP, Panadol lub Saridon), który dostać można w każdej aptece. Osoby bardziej wrażliwe mogą dostać w gabinecie receptę na środki o nieco silniejszym działaniu, choć zwykle nie jest to konieczne. Jeśli ból jest szczególnie silny należy zawiadomić swojego lekarza.

Opatrunek zmienia się po dwóch dniach. Po tygodniu zdejmowany jest całkowicie razem ze szwami. Obrzęk lub krwiaki powinny już w tym okresie być mniej widoczne. Uszy pozostaną jednak nieznacznie obrzęknięte i tkliwe przez kilkanaście następnych dni. Pozostająca po operacji blizna schowana jest w bruździe między uchem a czaszką.

Efekt operacji utrzymuje się do końca życia, pod warunkiem unikania silniejszych urazów w początkowym okresie po leczeniu.